De belangrijkste complicatie op de lange termijn is peri-implantitis: een ontsteking van tandvlees en bot rond de implantaten, vooral bij onvoldoende mondhygiëne en bij rokers. Onopgemerkt leidt zij tot botverlies en uiteindelijk tot verlies van een implantaat. Ook cementresten onder een gecementeerde brug kunnen haar uitlokken.
Daarnaast komen technische problemen voor. Door overbelasting, bijvoorbeeld bij knarsen (bruxisme), of een verkeerd aandraaimoment kan een schroef losraken of breken; het keramiek kan afbreken bij een trauma of knarsen. Een verkeerde beet geeft spierpijn, kaakgewrichtsklachten en slijtage van de tegenoverstaande tanden; een nachtbeugel beschermt knarsers. Een klein deel van de implantaten groeit niet vast en wordt verwijderd. Een titaniumallergie is zeer zeldzaam.
Roken verhoogt het risico op falen aanzienlijk door verminderde doorbloeding. De meeste complicaties zijn te voorkomen of vroeg te herkennen met goede mondhygiëne, professionele reiniging en controle. Die controle gebeurt klinisch, met gewone röntgenfoto's op indicatie; een CBCT-scan alleen bij een concrete vraag, niet als routine.

